ślimacza para

Taką oto parę spotkałam w ogrodzie mojej mamy. Nawet troszkę im zazdroszczę tego niespiesznego życia...nie wiem jak to możliwe, ale po prostu nie mogę uwierzyć, że to już lipiec. Na prawdę zaczynam wierzyć w to, że im człowiek starszy, tym szybciej lata mu uciekają.

Kurcze cały czas mam wrażenie, że coś tracę, że jeszcze tyle do zrobienia, zobaczenia...tylko kiedy?

Nie lenie się (choć lekarz gani i nakazuje wypoczynek), bo jak się lenić, jak pyszne truskawki w ogródku, same się nie zbiorą i nie przerobią na dżem i kompot, którego fanem jest córcia. Zresztą obydwie idziemy rano na grządkę po pałaszować truskawy, pod wieczór zmieniamy kierunek i wdrapujemy się pod górkę, za lasek, za którym rosną czereśnie i też wcinamy. Córcia po takich owocowych przysmakach wygląda po prostu bosko. Oj wiem, sporo mam dostaje zawału na widok plam, co ja mówię po takim zjedzeniu 4 ciemnych czereśni bluzka jest z przodu cała w kolorze śliwkowym. Wyznaję zasadę, że moje dziecię ma być szczęśliwe,a nie czyste:-), bo jakaż to wielka radocha z samodzielnego jedzenia czereśni, czy truskawek, gdy sok ocieka  po buzi :-)))

Z ubraniami nie jest tak źle, po pomoczeniu z vaniszem i praniu w 60 stopniach, plamy znikają.

Oj i ja znikam, bo drzemka córci dobiegła końca, do usłyszenia Kochani i miłego, słonecznego dnia Wam życzę :-)

Ps.w następnym poście będzie dużo i różano :-)