O tym jak Dusia spełnia dziecięce marzenia...

Witajcie, ten post miał się ukazać chyba z miesiąc temu. Jednak chcieć, a móc to jest różnica.

Jak to zwykle bywa coś w między czasie wyskakuje, ostatnio całkowite zakatarzenie dzieci i męża. U Kostka przy okazji dwie czwórki. Opłakane i wycierpiane. Co będzie jak będą przebijać się trójki, które ponoć są najbardziej bolesne i męczące.

Już współczuję Młodemu i trochę sobie tego czasu. Oj jak mnie dobija jak mi koleżanka mówi, że u jej synka to się zorientowała jak stuknęła łyżeczką, że dziecko ma nowe ząbki. To czemu ten mój brzdąc musi się tak nacierpieć? Mam nadzieję, że może rekompensata będzie w mocnej kości i jak dziadek będzie miał swoje zęby z 60-tką na karku.

Powracając do tematu przewodniego.  Jakiś czas temu zgadłam poprawną odpowiedź w konkursie ogrodowym u Dusi. Dusia co jakiś czas zadaje takie pytania, i ten kto pierwszy odgadnie na prawdę ma się z czego cieszyć.

Do mnie przyleciała właśnie niespodzianka. Śliczny Śpioszek dla Kostka, koteczek dla Kornelki i grzybki zawieszki dla mnie. Tylko otworzyłam paczkę, to był pisk radości młodej i oczywiście zagarnęła całą zawartość. Na drugi dzień już się trochę z nami podzieliła tzn. dała nam po grzybku:-)

Dusiu bardzo, bardzo Ci dziękuję za wspaniałą niespodziankę w postaci Twoich przecudnych prac rękodzielniczych!

Dziękuję:-))) za tę wielką radość! :-)

Tym bardziej że wiosną od Dusi otrzymałam wspaniały upominek w ramach blogowej zabawy, która poniekąd czeka na kontynuację,ale chętnych jak na razie brak.

                                                                 Szarłat trójbarwny.

                                                                         Wilec.

A tu nasz piesior na swoim materacyku, oczywiście w towarzystwie :-)

Kanapeczki z dżemem z gorzkich pomarańczy, który sprezentowała mi Krysia, podczas naszego spotkania w realu :-) Pysznie smakuje na świeżym chlebku z masełkiem:-)

Miłego pierwszego jesiennego weekendu! :-)